Τέλος δικής

Ολοκλήρωση της δίκης της Χρυσής Αυγής ως εγκληματική οργάνωση πεντέμιση(!) χρόνια μετά και εφτά από τη δολοφονία του Φύσα. Με μια ανακοίνωση, καθαρή, χωρίς μπιχλιμπίδια, χωρίς λαϊκίστικες φανφάρες, που δεν επικαλείται το συναίσθημα αλλά τα κοινωνικά μας ένστικτα, τα αντανακλαστικά μας απέναντι στη μοντέρνα επανάληψη του ναζισμού, με μια ανακοίνωση αξιοπρεπή, λιτή και ξεκάθαρη, όσο ξεκάθαρα έπρεπε να ήταν αυτά, για όλους μας, η οικογένεια Φύσα καλεί κόσμο στο δικαστήριο.

Λίγο πιο νωρίς η Μάγδα Φύσα, όταν στην εκπομπή της Λίνας Νικολακοπούλου και της Αλεξάνδρας Χριστακάκη «Με τα πόδια μέχρι την αλήθεια» της ανέφεραν το σθένος της, απαντούσε επιβλητικά, πως τον Παύλο δεν μπορεί να τον φέρει πίσω, αλλά παλεύει να σωθούν άλλα παιδιά. Κατηγορεί την κοινωνία που μεγάλωνε το θεριό χωρίς να βγάζει στοιχεία. Η Μάγδα Φύσα έχει απόλυτο δίκαιο. Οι σιωπές μας είναι αποδοτικότερα λιπάσματα του όποιου κινδύνου από όλα τα λανθασμένα που αρθρώνουμε. Λόγο για την ΧΑ, άρθρωσε ατρόμητα η μάνα του Παύλου, ξεκίνησε και παλεύει στα αλήθεια μια δίκη. Ίσως τη μεγαλύτερη σύγχρονη μάχη κατά του νεοναζισμού. Στην οποία, για πρώτη φορά, στα μελλοντικά βιβλία της ιστορίας θα γραφτεί, πως στα πεντέμιση χρόνια, στις 453 δικάσιμους, λέχθηκαν τα ανείπωτα της κοινωνίας αυτής της εποχής. Στα βιβλία της ιστορίας θα γραφτεί. πως η δίκη αυτή ήταν ό,τι κατάφερε και πέταξε τη ΧΑ εκτός βουλής. Και αυτό είναι μια κάποια νίκη.

Τέτοιο αγώνα, με τόση αξιοπρέπεια, κανείς δεν μπορούσε να τον δώσει. Τον αγώνα όλων μας φορτώθηκε στους ώμους της η γυναίκα αυτή. Στο όνομα της πρέπει να ονομαστούν λεωφόροι, τόσο αξίζει η γυναίκα αυτή. Εφτά Οκτωβρίου η απόφαση. Που θα δείξει τη φύση της πολιτείας στην οποία θέλει η δικαιοσύνη να ζουν στην Ελλάδα. Η δικαιοσύνη που είναι υπεύθυνη να προστατεύει, να συγκροτεί τη δημοκρατία. Και ελπίζουμε να είναι μια απόφαση που όλοι θα υποδεχθούμε στους δρόμους. Τουλάχιστον στην Ελλάδα, ας πέσει η αυλαία του νεοναζισμού. Οτιδήποτε άλλο, νομιμοποιεί τα τάγματα εφόδου και θα είναι ξεφτιλισμός της δικαιοσύνης.

Εξηνταοκτώ κατηγορούμενοι με κοινό παρονομαστή τη συμμετοχή τους στη Χρυσή Αυγή, είναι πολλοί για να μπορέσει να πειστεί και ο πιο αφελής νους, ότι οι δολοφονίες, οι επιθέσεις, οι εκπαιδεύσεις τους, γίνονταν αυτόβουλα, ανοργάνωτα, χωρίς οδηγίες του αρχηγού. Τα οπλοστάσια, οι προκηρύξεις, οι κοινοί τρόποι που γίνονταν οι επιθέσεις και οι δολοφονίες, δεν είναι σύμπτωση. Δεν μπορούν να είναι σύμπτωση.

Στην απόφαση θέλω να πάω διακαώς. Όμως η πιθανότητα η ετυμηγορία να είναι «αθώοι» και «δεν στοιχειοθετήθηκε ότι η ΧΑ είναι ναζιστική εγκληματική οργάνωση» είναι ένα κομμάτι της ιστορίας που θα με ντροπιάζει. Και θα με εξοργίσει. Η πιθανότητα να βγουν από την αίθουσα οι φίλοι της οργάνωσης αυτής με το σύνθημα «Αίμα, Τιμή, Χρυσή Αυγή» φωνάζοντας στη μάνα «Που είναι ο Παύλος σου;» είναι κάτι που το στομάχι μου δεν το αντέχει. Δεν θα αντέξει την προοπτική για τον κόσμο που ανοίγεται μετά από κάτι τέτοιο. Το είδος της ανάξιας, επικίνδυνης δικαιοσύνης που θα αναδειχθεί.

Και στο φοβερό, ότι αυτός ο κόσμος, αυτή η ανθρωπότητα στέκεται μόνο στους ώμους γυναικών σαν την Μάγδα Φύσα, σαν τις δύο φοιτήτριες, που βρέθηκαν τυχαία στη σκηνή και που κόντρα στο φόβο και την ταλαιπωρία που θα ακολουθούσε, σήκωσαν μόνες τον κώλο τους να πάνε στο τμήμα να καταθέσουν και να έρχονται στη συνέχεια στις ακροαματικές διαδικασίες για να μαρτυρούν με κίνδυνο της ζωής τους.

Αξίζει εντούτοις, να πάει καθείς, μόνο, για να σκύψει σε υπόκλιση την ώρα που θα περνάνε.

Τα άνθη του κακού

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s