Ο δημοσιογράφος

54728338_10155965777531776_7255920219468595200_n

Όταν πρωτοξεκίνησα να δημοσιογραφώ, κάτι είχα γράψει που ενόχλησε τον εκδότη. Ήταν κριτική σε έναν απ’τους σπόνσορες μας. Είχα το πάθος και την αυθεντικότητα της ηλικίας. Παλληκαριές. Την επόμενη μέρα έχασα τη στήλη. Ήταν η στιγμή που έπρεπε να αποφασίσω, ή, προσαρμόζομαι στο σύστημα κι επιβιώνω, ή είναι ζήτημα αρχής και συνεχίζω με ανοικτή ανακοίνωση χωρίς να σκεπάζω γιατί με έφαγαν. Η ηλικιακή άγνοια κινδύνου, οδήγησε στο δεύτερο. Το δεύτερο έφερε την αμηχανία άλλων ΜΜΕ να με προσλάβουν. Για καιρό σκεφτόμουν να επανατοποθετηθώ, πιο πειθήνια, να μην χαθώ απ’το δημοσιογραφικό χάρτη. Ή κρατάω ακεραιότητα και ας χρειαστεί να αλλάξω δουλειά. Δίλημμα της νιότης ή της γνώσης.

Μιλούσα με έναν παλιό δημοσιογράφο, καλό δημοσιογράφο. Του προτάθηκε το γραφείο τύπου μεγάλου «ομίλου». Είπε το έξυπνο «Στο πρώτο δελτίο θα μου γίνει παρατήρηση, στο δεύτερο θα τους εκνευρίσω, στο τρίτο θα με διώξουν.
Ή, θα γίνω σαν αυτούς».

Ο Panos διοργάνωσε μια συζήτηση δημοσιογράφων. Για τα διλήμματα, τα «οδοφράγματα» στη δημοσιογραφία. Βίωσα ψυχαναλυτικό group therapy τους. Με τα στάδια που έχουν οι παραδοχές και οι διαγνώσεις. Άμυνα, απαντήσεις με νεύρα προς το εξιλαστήριο κοινό, ενοχή, θυμό στη σημερινή κατάσταση οικονομικής εξάρτησης του δημοσιογράφου στο ίδιο το μέσο του, στη φίμωση που εξαναναγκάζονται, φιλτράροντας, ή, και αποβάλλοντας την αληθινή τους γνώμη, τα πλήρη γεγονότα, χάνοντας τα κριτικά τους ένστικτα και αντανακλαστικα. Για να έχουν και αύριο δουλειά. Δυο τρεις από αυτούς κρατιούνται, δεν συμβιβάζονται. Οι δυο τρεις από αυτούς ξέρετε πως σύντομα θα ψάχνουν για δουλειά. Θα βρεθεί αφορμή.

Γνώρισα τον Κώστα το 2015. Ο Κώστας είναι ιδρυτής του ThePressProject στην Αθήνα, συνεργαζονται με πολλά διερευνητικά μέσα στο εξωτερικό. Ο Κώστας, το ThePressProject είναι ωδή στην ανεπηρέαστη ερευνητική δημοσιογραφία. Βρίσκομαι Αθήνα με ομάδα φοιτητών. Καλεσμένοι τους. Μιλάμε για το σκάνδαλο της Siemens. Τον κίνδυνο της ζωής τους κατά τη διάρκεια πολλών παρόμοιων δημοσιεύσεων. Την άρνηση να ζουν από διαφημίσεις για να μην έχουν υποχρεωσεις σε ευεργέτες αν ποτέ προέκυπταν σκάνδαλα εναντίον τους. Οι δημοσιογράφοι εκεί δούλευαν από πάθος, άφοβα. Οι μισθοί δύσκολα καλύπτονταν κάθε μήνα. Ο Κώστας είχε όραμα. Τον αγάπησα ως το τελευταίο μου κύτταρο.

Ζητούσα να με εργοδοτήσει. Μου είπε δεν έχω χρήμα να καλύψω τα λεφτά που θέλει το τομάρι σου. Έκατσα και του έλεγα δεν φεύγω αν δεν με προσλάβεις. Αποφασίσαμε καιρό μετά, άλλη συνεργασία από Κύπρο. Δεν προλάβαμε. Χάθηκε από καρδιά.

Προχθές μπήκα να δω πως πάει τώρα το ThePressProject. Το παλεύουν με όμοια ηθική δημοσιογραφική θωράκιση. Τέτοια που θέλω να έχω στο επάγγελμα. Έτσι που θέλω όλους. Χωρίς εξαρτήσεις, διλήμματα, κομπάσματα. Με απούλητο το μέσα μας. Χωρίς μιντιακούς νταβαντζήδες. Που όταν πατάς «publish» νιώθεις το ολόδικο σου. Ξαλαφρωμένο, ξεδιψασμένο, άτρωτο, χωρίς συμπλέγματα. Προστατευμένο από την εντιμότητα τη δικιά του. Που δεν ξέβαψε με χλωρίνες της αίθουσας αρχισυνταξίας, ή του γραφείου πάνω ορόφου. Που δεν προσάρμοσες λέξη στον δείκτη ικανοποίησης που θες να νιώσει ο μιντιακός σου Σουλεϊμάν. Με μάγκες αρχισυντάκτες/ριες. Που δεν θα βρεθείς στο γραφείο του διευθυντή να το υπερασπίζεσαι. Που είναι εξοπλισμένο απ’την άσκηση δύναμης της απαίτησης του ίδιου του κοινού να ελευθεροτυπείς. Που δεν θα μπορεί να απαιτεί κανείς από εκείνους που κριτίκαρες να σου κοπεί η στήλη.

Να γίνει ζητούμενο της κοινωνίας και η άλλη φωνή. Να μετρά η πρόθεση σου για καλύτερες κοινωνίες.

*Στις Μαρία και Eleni.

https://dialogos.com.cy/haravgi/ta-anthi-toy-kakoy-23/

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s