S&M σύνδρομα

commecicommeca
Η απαγόρευση κυκλοφορίας, η προτροπή γίνε παρατηρητής-χαφιές όποιου δεις να κυκλοφορεί, η επίδειξη ταυτότητας αν πιαστούμε παραέξω του οικιακού προαυλίου, είναι κάτω από την υγεία; Να μας προβληματίσουν ποσταρίσματα ρουφιανιζέ φωτογραφιών των ανθρώπων σε τράπεζες που στέκονται κοντά κοντά; Τόλμα να αναρωτηθείς γιατί ηδονιζόμαστε στο ρόλο του αστυνομικού ζωών και των ταυτόχρονα αστυνομευόμενων; Πόσο ηδύγλωσσο, πόσο μοιάζει με βίτσιο μαζοχισμού, το «είμαστε αμπάλατοι, να μας κλείσουν μέσα και κανεί» που λέμε λέμε σαν τη μέγιστη εξυπνάδα; Γιατί οντοποιείται σαν νοικοκυραίικο ένστικτο; Δεν βλέπουμε τη διακειμενικότητα λουτρού χούντας; Από τις λέξεις που λέμε ώς τη σκέψη που διακινούμε, κοινοποιείται η τελικά ουδέποτε κερδισμένη χειραφέτησή μας. Ακονίζουμε φασισμούς.
Ένας ιός μάς φεύγει από την ειδική σφαίρα της ασφάλειας και μας πηγαίνει σε κάτι εξίσου σοβαρό, αγνοώντας την ουσιαστική σύγκρουση. Ένας λαός που αν δεν έχει επιτήρηση, δημιουργεί ανάγκες επιτήρησης. Νιώθει αποικιοκρατική διέγερση. Κυβερνήσεις που ξέρουν από καλό πολιτικό marketing, ξέρουν να προσαρμόζονται στο physique των λαών τους. Θα παίξουν με την ψυχολογία σου με τρόπο που θα σαρώσουν ζητήματα νόησης και λογικότητες ανθρώπινων δικαιωμάτων. Θα νιώσεις πως εσύ φέρεσαι με επιπολαιότητα, σου αξίζει λουρί. Ευτυχής δυστυχισμένος, Ευτυχής φυλακισμένος. Προβληματικές τέρψεις.

Στην περίπτωσή μας, η κράση της πολιτικής ταυτότητας των πολιτών σήκωνε και με το παραπάνω τον άξεστο τρόπο μιας κατάργησης συνταγματικής. Δεν ξεπέρασε τις αντοχές ούτε το όριο των αντιστάσεών μας. Τέτοιοι πολιτικοί δείκτες φασισμού χρωστάνε την επιτυχία τους στη μιζέρια των σκέψεων των λαών τους. Ηττημένα μυαλά. Οκνηρία μαθημένη σε ηγεμονίες. Τις αποζητούμε. Βλέπουμε τα πάντα από μια οπτική γωνιά ηγεμόνευσης. Εφευρίσκουμε αβαθείς κεντρώες, comme ci comme ca προσεγγίσεις για εξωραϊσμό. Ομαλοποιώντας τον βούρδουλα. Χωρίς να επεξεργαζόμαστε τις ηθικές αντιφάσεις.
Το κήρυγμα περί ευθύνης πολιτών απελευθερώνει από πολιτικές υποχρεώσεις ορθής λειτουργίας κρατών. Δημιουργούν εποχές τζάμπα ακτιβισμού. Ένας φτηνός πολιτικός επαγγελματισμός μας σέρνει. Είμαστε μια μάζα από έντομα πάνω σε περιττώματα. Όταν, εξουσιασμένε, επικαλείσαι το «για το καλό μας», νιώθεις μαρκήσιος (Ο κάτω και από τον ηγέμονα και τον πρίγκιπα. Μικρομέγας). Η ελευθερία συνείδησης είναι μια απογυμνωμένη από νόημα ιδέα.
Η -ελαφρά τη καρδία- επίκληση ασφάλειας ερημώνει το περιεχόμενο από ολόκληρα κεφάλαια αγώνων για δημοκρατικές ελευθερίες. Ήταν αρκετή για να σκύψεις ξανά. Κι έχουμε κλείσει τους λογαριασμούς μας με την ελευθερία μας. Δεν προλάβαμε να διευθετήσουμε τα θέματα ελευθεριών μας και η δουλικότητα έγινε ανίατος τοπικός πολιτισμός. Η στους αιώνες των αιώνων απνευστί παραχώρησή τους απηχεί στον ενεστώτα μας. Η ιστορία τραβά το χαβά της.
Πολίτες σαν σύζυγοι παραμελημένοι που υπερασπίζονται με δεκάδες άλλοθι την αποχή του συζύγου τους περισσότερο από τον σύζυγο τον ίδιο. Πρέπει, αν όχι να εξομολογούμαστε, να αφηγούμαστε τις αμαρτίες μας. Σε καμιά ιστορική χρονικότητα δεν ήμασταν απαλλαγμένοι από υποταγές. Και παρά τη δύναμη του ονομάζειν (βλέπε ασφάλεια) είναι χούντα κι από την καλή κι από την ανάποδη. Αστυνομικό κράτος ζούμε σήμερα και για να το διατυπώσεις χρειάζεται κρίση, θάρρος και πολιτική συνείδηση. Τα γεγονότα είναι σκέψεις. Κάθε επιτέλεση μέχρι να γίνει γεγονός είναι σκέψη. Κάποια πράγματα θα σου χρεωθούν, θέλεις δεν θέλεις. Του πόσο ενεργοποιήσαμε ανάλαφρα τον σκοταδισμό μας, θα έρθει η έκτασή του μετά.

Το θέμα είναι με ποιο τρόπο αποτιμάς την ιστορία, τους ζυγούς του κοινωνικού βιογραφικού σου. Και κυρίως, πόσο θες να ξεσκονίσεις φαντάσματα.

Τα άνθη του κακού

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s