Αρκόγιαννος

Πρόπερσι ήμασταν σε ένα σπίτι που ψήναν σούβλες τζαι ήρταν κάτι κορουδες που δούλευαν μπαρ-γουμεν σε κάτι τοπικές μπυραρίες. Η μία είχεν τα με τον Αρκογιαννο. Έτσι ήταν γνωστός. Είχε και τατουάζ “Arkogiannos”. (Το προφίλ του κυρίαρχου πρέπει να το κάμνεις ορατό). O Αρκογιαννος είχε μάντρες, πολλές τσούρες, κτηνοτρόφος δηλαδή, και εβαοσεν την στη μάντρα να γαλευκει.

Εφευκεν του και χωνετουν στις δίπλα μάντρες, ετσακωνονταν, εδιαν της κανένα δυο πάτσους, έλεεν της εγω σε έκαμα άνθρωπο κόρη, κωλε τιτσιρε. Επιστευκεν τον για το θαύμα που της επρόσφερε και το dependency, έκαμναν σεξ, έλεεν της: Εν θέλω να σε δέρνω ρε μωρό, εβρισκαν τα (τζινη μόνο μπαρ ήξερε να κάμνει στη ζωή της). Ο Αρκογιαννος εγοραζεν της φουστάνια. Και κυρίως, το Σάββατο που επουλαν τα γάλατα και τες αναραες, έπαιρνεν την μπουζούκια που της άρεσκαν πολλά. Σαν επηενε με πέντε Αδρωπους τζινος, έπαιρνεν την και την κορουα. Ήταν οπως το πιστοποιητικό, ο βουλοχερης της σπουδαιότητας του η κορουα. Εφορεν το φουστάνι το ζεπρε που της έπιασε, έπρεπε να του ξανανταποδώσει το θαύμα. Εγοραζεν ο Αρκογιαννος 30 πανέρια γαρύφαλλα που τη λουλουδου να λουσει την κορουα, που ψαχνε πάντα τον άντρα τον βαρβάτο τον κουβαλητη, εξαργύρωνε προοπτική αποκατάστασης στα γαρύφαλλα του Αρκογιαννου. Τζινο ονειρευκετουν. Άλλες ονειρεύονται μοντελιγκ. Τζαι οι δύο περιπτώσεις να καταξιωθουν για την εικόνα τους. Ο Αρκογιαννος σαν άλλη Βίκυ Καγια ήξερεν το.

Ελουνεν της τα γαρύφαλλα, τάχα έδωκα σου τα χαλάλια σου, τζαι εβαραν της ύστερα το πρώτο πισκαλιο, μόλις αρκεφκε το τραγούδι που του άρεσκε. Εβαραν το πρώτο παλαμάκι, αργά, δυνατά, βαρβάτα, ακουετουν σαν τον πάτσο, μετά πιο γλιορα, εδιαν ρυθμό. Εξεκιναν και πισκαλιαν παλαμάκια και γύριζε πανω της. Εδειχνεν της με τον δείκτη – το δεύτερο πιο μεγάλο δάκτυλό (το πρώτο εφυλαεν της το σαν δωρο, σαν την τύχη της που εν στα χερια του, σαν το περασμα στα μπουτκαμπ, σαν το κόκαλο που διας του σκύλου αμα του πεις πηδα, ή δωσ’μου το χερι σου, ή λαξε, και καμνει το). Έδειχνε της το τραπέζι να φκει και λαλεν της: Τωρα, χόρεψε μας. Όπως το λέει η Ζελεια που κάτω. Όπως το αρκούδι που φκαλει ο γύφτος στις πλατείες να χορέψει.

Να τον θαυμάσουν οι αδρωποι του στο τραπέζι. Εδιαν της το σήμα τζαι συρνεν της λία γαρύφαλλα και τζινη έβκαινε και καμνε τσιφτετέλια να κραθκιεται ως η favourite του governor.

Φταίει ο Αρκογιαννος, φταίει η κορουδα που νόμιζε αν δεν έχει αρκογιαννο εν θα ‘χει κάτι άλλο; Εν ένα ερώτημα.

***

Ταυτίζω τουντο στόρι με το supremacy στόρι που έβαλε η Zelia Gregoriou:

“Έλα Κυπρία, είπε το ξόανο η τσατσά η Καγιά, στην κυπρία που πήγε στο GNTP 2019 (έκαμα το google για να δω ποιοι ήταν τζείνοι οι τέσσερις κακές αδελφές κακές γυναίκες καραγκιόζηες της ελληνικής σόου μπιζ). “Έλα Κυπρία, κάνε μας κάτι”, είπε η Καγιά, κι αναδίπλωσε μέσα από τις στάχτες του φοίνικα το ελλαδικό υπεροπτικό ηγεμονικό βλέμμα επί της καθηλωμένης κυπρίας, γεμάτο αυτο-λαγνεία κ περιφρόνηση μαζί για την κυπρία. Κάνε μας κάτι Κυπρία, όπως λένε στο αρκούδι χόρεψε, όπως είπε ο νταβατζής στη ρωσίδα πριν τη σαπίσει στο ξύλο άμα ο πελάτης θέλει θα το κάμνεις τζαι που πίσω.

Γιατί μάνα μου δεν τους έκαμες κάτι τζαι συ, γιατί δεν ανασήκωσες το μεσαίο δάχτυλο στο δεξί τζαι να τους πεις ένα κυπριακό ασσσιχτίρ?”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s