Η Σούμα (2019)

Σουμάρω το 2019.

-Έγραφα για κάποια που φυγάδεψε κατάδικους όταν είδε να δέρνονται από την αστυνομία. Της τηλεφώνησαν από την Αστυνομία να την κατηγορήσουν γιατί είδε κατάδικους να δέρνουν αστυνομικούς και τους φυγάδεψε. Απάντησε «δεν ήξερα ότι το ξύλο είναι παράνομο γιατί 20 χρόνια τις έτρωγα από τον άντρα και η αστυνομία έλεγε δεν ασχολείται με τέτοια». Τηλεφωνεί μετά το κείμενο, φίλος να με συνετίσει, γιατί η κυρία είναι τοξικομανής. Το άρτιο πρόσχημα, να αποσυνδέσει το γεγονός της βίας της, γιατί δεν ήταν καμία «του χαϊρκού». Έμαθα χονδρικά, ότι δεν δικαιούσαι προστασία αν είσαι κοινωνικό μπας-κλας.

-Με ίδια συλλογιστική, τροπολογήσαμε τον ρατσιστικό οχετό που δέχτηκε η Ρωσίδα στο parking, όταν ξεχάσαμε νωρίς τη βρομιά του βίντεο και αρχίσαμε και αναλύαμε το γονικό βίο της. Έμαθα, πως με το, είναι και αυτή καλό κουμάσι, στάζουν πιο πολύ τα σάλια, παρά να πούμε για ρατσισμό.

-Μετά από φωτογραφία που postαρα στα πόδια φίλου δημοσιογράφου, κάνοντας πλάκα, ότι έτσι κλείνεις δουλειές στον Άλφα, ήρθε κάποιος και μου είπε, ότι δεν μπορώ να πάρω τη δουλειά, γιατί δεν χωρούσα κάτω από το γραφείο. Και έμαθα πως με λιγα κιλά και στα δύο πόδια, γυναίκα στα ΜΜΕ δεν.

-Αιτήθηκα για δουλειά στο κρατικό κανάλι όπου η εισαγωγή που μου έγινε στο interview, ήταν αν ξέρω πως θα δουλεύω βάρδιες νύχτας. Με έμφαση και επιμονή στη διευκρίνηση. Κανένας άντρας από όσους πήγαν στη συνέντευξη που μιλήσαμε, δεν δέχτηκε ίδια διευκρίνιση. Έμαθα δηλαδή, πως στο κρατικό κανάλι ακόμα σολάρουν στον οίστρο των στερεότυπων ρόλων.

-Άκουσα ότι για να έχω στήλη, δεν ήμουν η πιο έξυπνη, ήμουν αυτή με τις καλύτερες «δημόσιες σχέσεις». Απάντησα η ηλιθια, ξεχειλώνοντας την αμηχανία, πως εγώ τουλάχιστον κοιμήθηκα στα σωστά κρεβάτια. Βάρεσε ένα πεντάλεπτο μέχρι να καταλάβω πως και σε μένα βγαίνει ροδάνι ο σεξιστικός λόγος. Έμαθα, πως όλοι έχουμε πολλά να απαλλαγούμε.

-Κάποια έγραψε κατεβατά, να επιστήσει την προσοχή σε καθηγήτρια σπουδών φύλου, να προσέχει πώς αναφέρεται στο φύλο(!), γιατί κάνει επικίνδυνη χρήση. Έμαθα, πως πάντα θα υπάρχουν παντογνώστες κλώνοι του υδραυλικού σε εκείνο το παλιό σίριαλ, ο οποίος μοίραζε διαγνώσεις στο νοσοκομείο με το «κάτι ξέρουμε και εμείς από ιατρική».

-Έμαθα πως όταν λες ισότητα και προστασία, υποτιμάσαι κατά βάση από γυναίκες. Ονοματίζεσαι ως «τούτες των pussy rights». Και πως, όποιος πει για κοινωνικές παροχές, εκτός τάμπλετ, προθερμαίνει πολιτικές καρέκλες. Έμαθα ακόμα, πως τέτοια, εκφράζονται κυρίως, από εκείνους που κάνουν κρα να πάρουν πολιτική σημασία.

-Σε πόρισμα αυτοκτονίας ανήλικου που αφορά τέσσερα υπουργεία (Υγείας, Παιδείας, Εργασίας, Δικαιοσύνης), πριν διαβάσουμε τις 141 σελίδες, καλούμε μόνο έναν Υπουργό και έτσι μάθετε και εσείς πώς αποπροσανατολίζεις την κοινωνική γνώμη. Μάθαμε μπαλίτσα πολιτικού μάρκετινγκ.

-Με παίρνει προχθές μια καλή φίλη από τα παλιά και μου λέει πως τσακώθηκε με τον δικό της και κτύπησε το χέρι της με νεύρα στο τζάμι και οι γείτονες ειδοποίησαν αστυνομία. Οπόταν έσκασαν μύτη αστυνομικοί ρωτώντας αν είναι καλά. Αφού τους διαβεβαίωσε πως είναι εντάξει και πως της φαίνεται παράξενο που επέδειξαν τόσο ζήλο να την προστατεύσουν ενώ στο παρελθόν τους ειδοποιούσε χωρίς ανταπόκριση, η απάντηση ήταν πως μετά το πρόσφατο Δίκτυο Ενάντια στη Βία Κατά των Γυναικών, έγινε τόσος κοινωνικοπολιτικός σαματάς, που έχουν σαφεις εντολές να ανταποκρίνονται. Και έτσι, το σπουδαιότερο που έμαθα στο 2019, είναι πως, είναι πολύ συχνά που θα νιώσεις πως μάταια παλεύεις για όσα παλεύεις. Ώσπου έρχεται μια ώρα τέτοια.

Τα άνθη του κακού

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s