Κοινωνικές κατοικίες

72462276_413318752657367_4618309098515988480_n-696x391

Μιλούσαμε με μια Αυστριακή η οποία μας έλεγε για τα social housing στη Βιέννη. Social housing είναι η κοινωνική στέγαση. Στη Βιέννη λοιπόν, συμβαίνει το εξής εξαιρετικό. Οι τοπικές αρχές, κτίζουν κοινωνικές κατοικίες. Σπίτια που ανήκουν στις τοπικές αρχές. Τα οποία, παρέχονται με ενοικίαση σε πληθυσμό που αδυνατεί να αγοράσει. Το νοίκι εξαρτάται από το είδος και τα τετραγωνικά.

Στην Βιέννη το 1/3 των σπιτιών είναι κοινωνικές κατοικίες. Οι τοπικές αρχές έχουν δικές τους εργοληπτικές εταιρείες οι οποίες κτίζουν θεωρώντας το και ως επένδυση, εφόσον η εξασφαλισμένη στέγαση των πολιτών, τους δημιουργεί συνθήκες σταθερότητας, άρα παραγωγικών πολιτών.

Δίνεται προτεραιότητα σε ευάλωτο πληθυσμό ή ανθρώπους που δουλεύουν ως νοσηλευτές, πυροσβέστες, αστυνομικοί, κοινωνικοί λειτουργοί. Που προσφέρουν στην τοπική κοινωνία. Στην Βιέννη υπάρχει λίγο πολύ, κοινωνική διαπαιδαγώγηση. Οι ολοκληρωμένες δομές δεν είναι κοινωνικά μπιχλιμπίδια.

Ρωτήσαμε πως εξασφαλίζονται τα κονδύλια για να κτίζονται οι κοινωνικές στέγες. Μας είπε ότι η στέγαση είναι στα κοινωνικά απολύτως απαραίτητα και όπως αποκόπτονται φόροι για υγεία, άμυνα, ασφάλεια και παιδεία, αποκόπτεται γύρω στο 1% για κοινωνική στέγαση. Μας εξήγησε πως εφόσον το κράτος ενοικιάζει (φτηνά) τις κατοικίες, και άρα εξασφαλίζει εισόδημα, αφενός πληρώνεται το κόστος δημιουργίας και αφετέρου κάποια στιγμή ξεκινά και το κέρδος. Σε περίπτωση θανάτου του διαμενοντα, ισχύει κάτι σαν κληρονομική προτεραιότητα στα παιδιά του κι αν δεν υπάρχουν, ξανανοικιάζονται σε άλλο ευάλωτο πληθυσμό.

Ρώτησα, για τις περιπτώσεις που κάποιος δεν πληρώνει το ενοίκιο, αν οι Αρχές κάνουν έξωση. Μας απάντησε κάτι που για μας είναι λες και προέρχεται από μια άλλη, παράλληλη πραγματικότητα. Οι τοπικές αρχές, μόνο αν κάνει πάρα πολύ καιρό ένας πολίτης να καταβάλει τα ενοίκια του, δηλαδή πέραν του ενός έτους, επεμβαίνουν.

Το πώς επεμβαίνουν κάνει τον τόπο μας να μοιάζει ακόμα πιο θλιβερός. Πριν φτάσουν στο τελικό μέτρο της έξωσης, οι τοπικές αρχές στέλνουν κοινωνικό λειτουργό να διερευνήσει πρώτα γιατί ο πολίτης δεν πληρώνει το νοίκι του. Μήπως έμεινε άνεργος, ή αρρώστησε, ή δεν είναι σε πνευματική ή ψυχική κατάσταση για να έχει χρήματα ή ισορροπίες. Στην πορεία, τον πολίτη αυτό τον επισκέπτεται ψυχολόγος να δουν αν πάσχει από κατάθλιψη ή κάτι άλλο. Πρώτα εξασφαλίζουν να είναι υγιής, να βρει δουλειά, να βγει από την κατάθλιψη.

Μια πολιτεία καταδεχτική στους πολίτες της, δημιουργεί πρώτα από όλα ξαλάφρωμα και γράσο για να είναι παραγωγικοί και να ζουν σε αξιοπρεπείς συνθήκες. Στην δική μας καπιταλιστική διάλεκτο, οι άνθρωποι σαλαμοποιούνται. Έχει κανονιστει δρομολόγιο για δημιουργία δύο μόνο τάξεων. Των πολύ φτωχών και των πολύ πλούσιων.

Μελετούμε τη στεγαστική πολιτική του δικού μας τόπου και δεν μας βγαίνει. Τα ανθρωποκεντρικά φάλτσα κινούνται αβέρτα σε καπιταλισμό και βγάζουν ευάλωτους ακόμα πιο στραπατσαρισμένους. Χωρίς κοινωνική ή νομική πρόσβαση.

Το ακόμα πιο προβληματικό είναι το κοινωνικό σιωπητήριο στο διεκδικητικό μας περιεχόμενο. Που βλέπουμε το καπιταλιστικό ντουμάνι να εξορίζει τους προς φτωχούς και να κρατά μπρατσέτα με τους πλούσιους μόνο.

Αν σου ξαναπούν για στεγαστική πολιτική στην Κύπρο, ξέρεις πως πρέπει να τους πεις, τουλάχιστον, να σιωπήσουν.

Τα άνθη του κακού

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s