τραπεζική βουλιμία

«Ας πλήρωναν». Και επειδή δεν πλήρωναν εμείς ξοφλήσαμε από συνείδηση αν μείνουν άστεγοι. Παραβολές μέσων υπαλλήλων που θέλουν να παρκάρουν Μπεμβέ στο γραφείο. Μεγαλομανία που αφορά όλους. Η τραπεζική φούσκα, η καπιταλιστική βουλιμία. Οι μισθοί ήταν καλοί, έπειτα δεν ήταν.

Κανένας δεν πρέπει να χάνει το αναγκαιότερο, όσες οικονομικές βλακείες και αν έκανε στο παρελθόν. Πλέον η έλλειψη στέγης αφορά ένα ευρύ φάσμα ανθρώπων. Μονογονιούς, συνταξιούχους, τη νέα γενιά, ανθρώπους με κάποτε σταθερές δουλειές που άλλαξαν τα δεδομένα. Δεδομένα της κρίσης, του τραπεζικού, της υποαμοιβής στην εργασία, της μη πρόσβασης σε νομική ή κοινωνική προστασία.

Προχθές μας έφταιξαν οι φοιτητές που πάνε και νοικιάζουν στα κατεχόμενα. Αντί να δούμε πως το πρόβλημα είναι εδώ. Στην έλλειψη εστιών, στο ότι δεν μπαίνει ένα ελεγχόμενο πλαφόν στα νοίκια. Τρεις γενιές οικογενειών σε ένα σπίτι.

Η υπογεννητικότητα, η απουσία σχέσεων στους νέους, έχει όνομα. Έλλειψη στέγης. Σκέψου πως κάποιος άνθρωπος με πτυχίο και μεταπτυχιακό, που έχει μέσο μισθό €900, θέλει για ένα μονάρι €800. Σούμα αμείλικτη. Και δεν φτάνει που χάνεται κάθε ιδιοκτησιακή δυνατότητα, δεν εξασφαλίζεται καν η αξιοπρεπής στέγαση. Γέροι ανήμποροι να κατέβουν από προσφυγικές κατοικίες χωρίς ανελκυστήρες, σπίτια χωρίς ηλεκτρισμό, θέρμανση, νερό. Κανένα στρατηγικό σχέδιο στέγης στον τόπο.

Οι τράπεζες έχουν κρατικό χρίσμα, κυβερνητική ευλογία να ξεσπιτώσουν. Οι τράπεζες είναι σημαντικές. Οι τράπεζες σουλτανοποιούνται. Κυβερνητικό χρίσμα και ευλογία πλήρες πλάνου. Ρατσισμός θεσμικός, μεθοδικός.

Οι πύργοι. Διαμερίσματα πολυτελείας συνδεδεμένα με διαβατήρια. Γιατί ένας εργολάβος να κτίσει διαμερίσματα μέσων πολιτών όταν μπορεί να πιάσει την καλή; Όταν οι FX πληρώνουν χρυσά ενοίκια;

Στη Λεμεσό κτίστηκε ολόκληρη η προεκλογική του νυν δημάρχου στο ότι θα οικοδομηθεί κοινωνική Λεμεσός λαϊκών στρωμάτων στο δυτικό λιμάνι. Guess what. Ούτε μισή προσιτή πολυκατοικία. Διαφημίζονται πύργοι κι εκεί που θα συνδέονται οδικά στα πολυτελή σπίτια της μαρίνας.

Αδιανόητο επίσης ακούγεται το ότι κινήματα και πολίτες, βρίσκουν και σκέφτονται λύσεις που το κράτος αρνείται. Διάβασα προτάσεις όπως η απαγόρευση της αύξησης του ενοικίου από τους ιδιοκτήτες πριν τα τρία χρόνια. Ή όπως το να δοθούν κίνητρα στον οικοδομικό τομέα για κατοικίες/διαμερίσματα προσιτά. Κυρίως, η αποσύνδεση της πώλησης κυπριακών διαβατηρίων από της πωλήσεις ακινήτων που δημιούργησε αγορά ανεξέλεγκτη και ανθρώπους χωρίς δυνατότητα στέγασης.

Κάποιος ονόμασε το παρόν πολιτογραφημένη στέγαση αντί στεγαστική πολιτική και δεν έχω διαβάσει κάτι πιο σωστό.

Παρουσιάστηκε τον Μάη η στεγαστική πολιτική της κυβέρνησης. Στεγαστική πολιτική με τάχα κίνητρα ανάπτυξης στον οικοδομικό τομέα. Πουθενά δεν είδαμε ένα μέτρο στη δυσαναλογία του κόστους στέγασης στην Κύπρο και των καθηλωμένων μισθών.

Αυτό που παρουσίασαν σαν ευχής έργο, ήταν η αύξηση συντελεστή δόμησης αν αφορά τέσσερα οικόπεδα και πάνω (λες κι αν είχα τέσσερα οικόπεδα και πάνω θα άνηκα στην κατηγορία των ανθρώπων που δεν μπορούν να στεγαστούν).
Ακόμα και όπου ανακοινώθηκε ότι μπορεί να γίνει ανέγερση κοινωνικής στέγασης με ένα επιπλέον 10% συντελεστή στα πιο πάνω κτήρια, τους δικαιούχους θα τους ορίζει ο Κυπριακός Οργανισμός Ανάπτυξης Γης. Σε αυτούς, τάχα θα πωλούνται οικίες/διαμερίσματα, στο κατασκευαστικό κόστος. Κατασκευαστικό κόστος για μονάρι αυτές τις μέρες, ίσον €100.000. Είναι αυτό προσιτό στις πάσχουσες κοινωνικές ομάδες; Η αύξηση συντελεστή σημειώνουμε, αφορά μεγάλα κτήρια, όχι κοινωνικά προσιτές στέγες. Σε αυτή την αύξηση συντελεστή θα υπάρχει δυνατότητα να δοθεί μια επιπλέον μικρή αύξηση συντελεστή σε όσους θέλουν να οικοδομήσουν κάποιο κοινωνικό κτήριο πάρα πέρα, από τα (αντιλαμβάνομαι) μεγάλα πυργοκτήρια πολυτελείας τους. Άρα; Δημιουργούμε επιπλέον ευκρίνεια της ταξικής διαφοράς;

Όπου ανακοινώνεται πως κάποια διαμερίσματα εξ αυτών, υποχρεωτικά θα ενοικιάζονται τουλάχιστον οκτώ χρόνια πριν πωληθούν, για να καλυφθεί το κενό έλλειψης ενοικιαζόμενων, πουθενά δεν μίλησαν για έλεγχο και περιορισμό στις τιμές των ενοικίων. Ως εκ τούτου, καθείς είναι ελεύθερος να συνεχίζει να νοικιάζει με τις τιμές της σημερινής προκλητικά απλησίαστης αγοράς. Πριμοδοτούμε νομοθετημένα, πυργοδιαμερίσματα τα οποία ουσιαστικά είναι εκτός παζαριού, άρα δεν ασκούν και καμία πίεση στη μείωση των τιμών στην υπόλοιπη αγορά.

Δεν είδαμε στην στεγαστική αυτή πολιτική επίσης, κανένα κίνητρο για αντιπαροχές, για επεκτάσεις κατοικιών, για αναπαλαιώσεις, συντηρήσεις παλιών σπιτιών ώστε να μπορούν να πάνε να μείνουν νέες οικογένειες και άνθρωποι. Κίνητρα δόθηκαν μόνο για οικόπεδα άνω των 2000τμ και 3000τμ. Σε ποια ευάλωτη ομάδα απευθύνονται τα 2000 και 3000τμ;

Κίνητρα στη νέα στεγαστική πολιτική μόνο για μεγαλοντιβέλοπερς. Κομμένα και ραμμένα. Η μικρομεσαία τάξη συνεχίζει να κρέμεται από αυτούς και από τις τράπεζες…

Αύριο πάνε να αναπέμψουν και την παραμικρή προστασία από τις ραγδαίες εκποιήσεις στη Βουλή.

Αύριο θα είμαστε στις 10.30 εκεί για την τιμή των όπλων.

Tα άνθη του κακού

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s