Γιατί τα πεντοχίλιαρα δεν είναι πετσετάκια

65266011_2307520902677902_6817386273087422464_n

Οι γιοί της φαντασιώθηκαν σπουδάγματα. Και να μην χάσουν την εφταήμερη στην Ελλάδα που θα πήγαιναν οι δευτεραίοι, επειδή δεν έχουν «χαρτιά». Φαντασιώθηκαν άδεια οδήγησης, Swift βυσσινί, δουλειά μακριά από αγελαδοτροφεία και carwash, με κοινωνικές ασφαλίσεις να εξασφαλίσουν άκλαφτα γηρατειά. Ουδέποτε καταδέχτηκαν βοηθεια κράτους, μητρόπολης, ΜΚΟ, γειτόνων. Απαρνούμενοι να γίνουν φόρτος στα ζινίσhια μας.

Δούλευαν κρυφά, προσποιούνταν ύφος απλανές όταν ακούγαν πόρτα, μήπως είναι το Εργασίας. Πάνε-έλα στο immigration που παίζει τουρνουά GrandSlam με μπαλάκια ανθρώπους. Δυο δεκαετίες και κάτι. Η μάνα κέρασε αμυγδαλωτα Wilton στο μαιευτήριο, πήγαν δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια, συμμετείχαν στο διαγωνισμό ρομποτικής, ήρθαν 4οι στους 14, έκαναν κόντρες ποδηλάτων, σπάσαν κλείδα, φόρεσαν τρείς βδομάδες γύψο, τους έφερνε τα μαθήματα ο μπροστινός. Στιβάζαν ξύλα λαμπρατζιάς, αρπάξαν το κλειδί φίλου τους να μην οδηγήσει μεθυσμένος, ζήτησαν να καταταγούν, δεν γινόταν. Δεν έχουν ταυτότητα με ύψος, ημερομηνία γέννησης, με άσχημη φώτο ανφάς. Δεν υπάρχουν πληθυσμιακά, είναι κινούμενες ματαιοτητες.

Κινητές αυταπάτες τρωνε καρπούζι με χαλούμι στις βεράντες με τους δίπλα, λεν είναι σαν κολόκες φέτος, ψάχνουν να αντλήσουν μέλλον, παραγγέλνουν Dominos χωρίς αγκινάρες, πιανουν με τη ραπτομηχανή τους την παντελονα που θέλω βάλω απόψε. Χαιρετούν συμμαθητές που φεύγουν για σπουδές, μένουν πίσω. Αγοράζουν φακούς υπερμετροπίας από τον περσοναλιτέ οπτικό που τον λεν’ Αδόλφο. Την παίρνουν για παγωτό μακφλάρι, ανεβάζουν σελφι, παιρνουν 23 κόμεντς, «κλαρινογαμπρέ μου τι μαλλί ειναι τουτο», «ρε η βερμούδα σου βγαίνει και σε αντρική», «ατε και ‘γω κουμπάρος», «φέττες», «πρόσεχε το μωρο ρε», «είσαι δυνατός φιλούι», εμότικον μπρατσοπόντικα. Βλέπουν Λούη, ανατριχιάσαν στους φόνους, αγοράζουν κουτσακοτήρκα από Lidl, πανιά σκούπας του παρκε από Jumbo.

Ο μιτσής με λέει κυρία Ανθή, του απαντώ κυράξιξι. Στέλνει μέσιντζερ, «κυρία Ανθή;» «Ατού ο Γαβριηλης. Πε μου». «Η γειτόνισσα βρίζει μας, έγινε ανηπόφορο». Ελληνικούς χαρακτήρες. Λάθος το Υ, ο αδερφός μου που σπουδάζει γενετική, ίδιο ορθογραφικό προχθές. «Τι βρίζει πάλι η SS;»

«Π****μουσουλμανοι φύετε. Παρκάρει το αυτοκίνητο δαμέ. Λέει ο τόπος είναι δικός της, όχι ξένων. Πετά σκουπίδια στην πόρτα μας». «Μην βρίσετε, θα λέει οι ξένοι είναι επικίνδυνοι, άσε έρχομαι εκεί. Θα φάει έθνικο πάτσο». «Κυρία Ανθη, και κάτι άλλο, είδες που η μαμα μου έβαλε δύο ραπτομηχανές». «Ε;» «Πήγε σε λογιστή να τη γράψει στις κοινωνικές». «Ε;» «Ο λογιστής ακόμα να τελειώσει, η γειτόνισσα έστειλε τις κοινωνικές. Θα πάει φυλακή»;

Πουθενά δεν θα πάει, έρχομαι. Πες επίσης στους γείτονες, να πάρουν θέση. Να μην ψουψουρίζουν συμπαράσταση. Τα ψιθυριστά «Άσ’την» δεν σταματούν ρατσιστές». Οι 2019 ψουψου συμπαραστάσεις στοιχειώνουν αφόρητα τη 1974 προσφυγιά τους όσα από τα χέρια τους απλωθήκαν τότε και τους έφεραν ένα πανωσέντονο στη νέα εγκατάσταση. Οι γείτονες που συμπαραστέκονται βαρήκοα είναι πρόβλημα πιο μεγάλο της SS.

Λέει η μάνα μου, τι λες, και τότε έλεγαν για μας «πάρ’το κουλούρι στον πρόσφυγα» και είχε οίκτο, απαξίωση. Τα πανωσέντονα, τα κουλούρια ήταν τα τωρινά φιλανθρωπιζέ ψουψού. Το ξεχρέωμα, η επισήμανση της διαφοράς μας. Τούτος ο τόπος έχει ζαμανφου στο φτωχό, όχι στο ξένο. Ο φτωχός χαλά αισθητικές, έτσι αρχίζει o ρατσισμός, μετά βρίσκει προφάσεις.

65393086_393637788024420_7163970986910416896_n

Τα άνθη του κακού

65187933_2402672826420046_4320547829157199872_n

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s