Βραστοί βάτραχοι

frog-fable-brought-to-boil

Έπαιρνα το Θοδωρή που είναι ανθρωπολόγος, κοινωνιολόγος, να ρωτήσω, τι σκατά έχει αυτός ο λαός στο κεφάλι του. Δεκαενιά κατακτητές, ελάχιστα χρόνια χωρίς υποταγή, φοβάμαι μη μάθαμε με αφέντες. Μην έχουμε κανένα σύνδρομο Στοκχόλμης. Σπονδή όποιου μας κυριαρχεί, παράδοξες αγάπες με εξουσιαστές. Παντού ένας στρατιώτης, ένας στρατηγός. Περνούν σουλτάνοι, Άγγλοι διοικητές, ρυθμιστές μας, νεόκοπες εκδοχές. Διαπραγματευόμαστε όρους ζωής με αρχηγούς.

Διοικήτές «τακτοποιούν» απειθαρχίες. Τιμωροί, γιουσουφάκια. Θα ήταν μια εξαιρετικά πειστική απάντηση αλλά δεν μπορώ να πω με σιγουριά αν είναι αυτό, ή, το σύνδρομο του βραστού βάτραχου. Ο βάτραχος προσαρμόζει θερμοκρασία. Αν τον ρίξεις σε καυτή κατσαρόλα, σε ξένη συνθήκη, αντανακλαστικά θα πεταχτεί έξω. Αν μπει σε νερό κρύο, μένει. Είναι γνωστή συνθήκη. Ανάβεις φωτιά σιγανά, ο βάτραχος προσαρμόζεται. Όταν το νερό κοχλάσει, έχει πια καταβεβληθεί με την προσαρμογή, δεν πηδά έξω. Ψήνεται, πεθαίνει προσαρμοσμένος. Δεν σκότωσε το βάτραχο το βραστό νερό, αλλά η αναποφασιστικότητα να πηδήξει έξω την κατάλληλη στιγμή.

Μάθαμε με πειθαρχητές. Κατηγορήθηκε, είπε αστυνομικό παλιόπαιδο, επειδή της έκανε άσεμνη χειρονομία (αυτή με το τεντωμένο μεσαίο). Ζήτησε συνάντηση με Αστυνομικό Διευθυντή Λεμεσού να καταγγείλει τον αστυνομικό, τις διαδεδομένες τους νοοτροπίες. «Θα πιστέψω τον αστυνομικό μου». Σαφείς οι όροι και το πνεύμα της αστυνομίας. Της αστυνομίας που ακόμα βγάζει πτώματα από λίμνες, που κατήγγειλαν τις εξαφανίσεις πολίτες, αλλά είπαν οι αστυνομικοί «διερευνούμε αλλιώς», πίστεψαν τους αστυνομικούς τους. Της αστυνομίας που της είχε καταγγείλει η Βιετναμέζα βιασμό από τον Ορέστη αλλά πίστεψαν αστυνομικό τους ότι ερεύνησε. Πίστεψαν τον ένστολο Ορέστη ότι ήταν συναινετικό. Η στολή, ο τσαούσιης. Πότε αρχίσαμε να συμπαθούμε τον εξουσιαστή μας; Η στολή, το ράσο, ο Αρχεπίσκοπος, το κοστούμι. Δημαγωγοί, σταθεροποιητές στους όρους και τα όρια μεταξύ μας. Δάσκαλος, διευθυντής, καναλάρχης, ό.τι άρχει. Οτιδήποτε φτιάχτηκε να μας φρονηματίσει. Αγγλοσαξωνικά, ή, οριεντάλ, δεν έχει σημασία.

Ξύλο στη μαθήτρια. Καλά να της κάνει, φούστα κοντή, ξέκωλο, σκατά η νεολαία, δώς΄της κι άλλες. Εγκυκλοπαιδιστές που στοιβάζουν ψεγάδια κοινωνικής διάταξης από τσαούσιηδες και φιλόπονους, άλαλους εξουσιασμένους. Κακοποιημένους ορθά. Για το καλό τους. Τοπολαλιές δικαίωσης του ρεβανσιστή, του υπεύθυνου για τάξη που βγάζει βέργες σε όποιον αναπνεύσει δυνατότερα από χνώτο υποταγής. «Η απόλυτη τάξη είναι επιθυμία θανάντου» λέει η Κάραλη. Δέρνουμε ότιδήποτε προσπαθεί να βρει ταυτότητα. Τον έφηβο. Στρατιωτάκια όλοι, αλλιώς σκατά γενιά θα πουν, άναρχη. Τη γενιά που σουλούπωσαν, το δημιούργημα τους. Που σπουδάζει όλη, που αντιστέκεται, που βράζει το αίμα της, που θα τα περάσει και αυτά. Τους λέμε άχρηστους. Τους λεν οι εκπαιδευτικοί. Εκπαιδευτικοί που στηρίξαμε.

Όσο περίμενες κόλαφο κριτικής, να γίνει κακός χαμός με το χαστούκι, καιροφυλακτήσαμε να ανοίξουμε μπάμπουσκες εξουσιαστικές. Όσο ανοίγεις γενιές βρίσκες νέο ομοίωμα εξουσιαστή, νέα κόπια ανδρείκελου. Του έδωσε πίσω φάπα στο χέρι. Δεν του επέτρεψε. Σε κανέναν να μην επιτρέπει. «Γιατί με δέρνεις, είσαι τίποτα μπαμπάς μου;». Μετάγγιση. Ο μπαμπάς, ο εξουσιαστής της που δικαιούται. Έπειτα ο φίλος της.

Ο άντρας υποτάσσεται σε πιο ένστολο, πιο ηγετικό μοντέλο άντρα. Έτσι πάει. Διάταξη. Ο μικρός στους Τρούλους, οι εξουσιαστές του. Αθώα αστεία έφηβων λέει ο κοινοτάρχης. Αθώα αστεία που τον εξουσίαζαν. Αθώα, που πέθανε εξουσιασμένος. Κοινοτάρχες, βρασμένοι βάτραχοι.

Τα άνθη του κακού

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s