Ο ΕΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΦΑΡΑΣ

6874-880x540

Όποτε διαφώνησε µαζί σου, την ειρωνεύεσαι «Πού τα έµαθες αυτά, στις Νότες;»

Νότες είναι το τοπικό µπουζουξίδικο στη Λεµεσό. Της αρέσουν. Όποτε θέλει να ξαλαφρώσει από τη βαριά κουλτούρα, πάει. Όσο τα θέατρα, οι συναυλίες, οι διαλέξεις της ανοίγουν το µυαλό της, οι άλλης κουλτούρας φίλοι τής ανοίγουν την καρδιά της. Περπατά στον κόσµο, τον συναναστρέφεται. ∆εν αποκλείστηκε στη γυάλα του γραφείου. ∆εν θέλει ποτέ να καταντήσει έτσι, αποκοµµένη, µε άγνοια για το τι γίνεται έξω. Της λες πως δεν γίνεται να γράφει και να διαβάζει και να ακούει Χριστοφόρου «µόλις χώρισα θα βγω για να τα σπάσω».
Όχι µόνο γίνεται, µα πρέπει.

Αν αντλεί ιστορίες, είναι που ξέρει όλες τις φάρες. Έτσι µπορεί ακόµα να αγαπά ανθρώπους και να τους καταλαβαίνει. Κάθε φορά που της λες πώς να γράψει, τι να γράψει, τι µουσική να ακούει, ποιον να ψηφίσει ή να µην ψηφίζει γενικά, σαν πνευµατικός µαυραγορίτης µιας γραφειοκρατικής διανόησης, εκείνη προσπαθεί να πνίξει το χασµουρητό της. Και δεν την εµπνέεις. Λες και πρέπει να έχει συγκεκριµένα µυσταγωγικά χαρακτηριστικά για να ανήκει στη φάρα σας.

Ο σνοµπισµός των «κουλτουριάρηδων» (επίτηδες τα εισαγωγικά) που προσδιορίζει συγκεκριµένα χαρακτηριστικά, για να µπορείς να ευθυγραµµιστείς µε την ad hoc κάστα τους, δεν αφήνει κριτική αυτονοµία. Βάζουµε µια ταµπέλα και πάµε και καθόµαστε ακούνητοι από την άλλη. Είναι πιο σωστό τώρα αυτό;

Έχεις γράψει καταπληκτικά βιβλία, την περνάς 30 χρόνια. Μην της υποβάλλεις, µην της λες «άκου εµένα που ξέρω». Άσ’ την να ωριµάσει χωρίς να την επιφορτίζεις. Να κάνει την πορεία της.

Μη γίνεσαι αυτόκλητος µέντορας. Στο κάτω κάτω, ποιος σου είπε ότι θέλει να γίνει σαν εσένα; Ποιος σου είπε ότι παλεύει για κάποια πρόσβαση σε τέτοια ζωή;

Και στο τέλος, πώς γεννιέται διανόηση αν καµιά συναναστροφή δεν υπάρχει µε την πραγµατικότητα και όλες τις εκδοχές της που βρίσκονται εκεί έξω;

Ίσως να µπορεί να παραγάγει πιο πολλά αυτός ο σχηµατισµός, η επαφή της µε όλους τους ανθρώπους, χωρίς να τους φέρεται όπως τους φέρεσαι, σαν να είναι κοινωνική πλέµπα, χωρίς να τους προλεταριοποιεί.

Της ρίχνεις κάθε τόσο ότι έχει προοπτικές και δεν τις αξιοποιεί. Με τους εσωτερικούς κανόνες των διανοούµενων.

Κύριέ µου, δεν υπάρχει cult of personality. Γιατί πρέπει να πληροί προσδοκίες προοπτικισµού όπως εσύ τις ορίζεις; Θα την φρονηµατίσεις; Ποιος όρισε θεµατοφυλακες (επίτηδες χωρίς τόνο);

Θα ακούσει στις Νότες το «µόλις χώρισα» γιατί δεν ήξερε ότι πρέπει να παίζει µε συγκεκριµένη µουσική επένδυση στους δέκτες σας.

∆εν θέλει να αναµετρηθεί µε τους κανόνες της ιντελιγκέντσιας σας.

Έχοντας ταραχώδη σχέση µε τα επί χάρτου προαπαιτούµενα των κουλτουριαρέων, προτιµά τη γνησιότητα της απλής λαϊκής συνείδησης. Την πρακτικότητα της. Aυτούς που εσύ αντιµετωπίζεις σαν λούµπεν.

∆εν κατέχεις την µόνη αλήθεια γιατί είσαι στους από µέσα. Να αποβάλεις το ψώνιο. Να πώς έφτασες στη µοναξιά.

Ο ελιτισµός των διανοούµενων δεν είναι µοναδική φάρα. Υπάρχει σε πολλά είδη. Ο ελιτισµός γενικά έχει δυσοίωνη προοπτική εξέλιξης.

Τώρα, όπου διανοουµενίστικος ελιτισµός βάλε κοµµατικός ελιτισµός.

Τα άνθη του κακού

elit-laike

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s