Ο μικροαστός

56962003_2840878296136592_5557294592732168192_n

Ο μικροαστός, δεν ξέρω αν διεκδικούσε την ιδέα της αγάπης ή ζει στο πλαίσιο του πατέρα. Αναπόδραστος απ’το σχήμα. Απ’τα μικράτα του αποστολή: να γίνει ο προκομένος γιος. Ζει φαντασίωση επανάστασης, θα τα τινάξει όλα, θα πάρει αγρόκτημα, θα ζήσει με τον έρωτα, θα εγκαταλείψει την καλή δουλειά, θα κάνει το χόμπι επάγγελμα. Δεν θα. Ασήκωτη απόφαση να γκρεμίσεις μικροαστικά τείχη. Συνεχίζει σαν μάνα με επιλόχεια. Αναγέννησε το σχήμα, το βαφτίζει επιτυχημένες επιλογές, παρουσιάζεται ευτυχής. Συνεχίζει να συναναστρέφεται με μπουρζουάδες, αυτούς που θέλει να μοιάζει.

Δεν πέρασε από φοιτητικές παρατάξεις. Κάπου στα 30 θυμάται και πλασάρεται σαν πολίτικλι ενδιαφερόμενος. Έχει πρεστίζ να σε χαιρετάνε βουλευτές. Τώρα που μεγάλωσε, περιφρονεί όποιον δεν αγόράσε σπιτι ή έχει Mazda του 2004, δεν βρίσκει γι’αυτό καμιά δικαιολογία, αναμασά «όποιος θέλει μπορεί». Κάνει τραπέζια με κέτεριγκ, λέει στη γυναίκα να καλέσουμε τους σαν εμάς καμωμένους. Έπειτα πάει με νεόπλουτους στα τοπικά μπουζούκια, απαραιτήτως πρώτο τραπέζι, ποτέ δεύτερο, τον «κλειδώνουν» τα μπας-κλας. Βρέχει λαρύγγι με ελίτ μπουκάλι βότκας, όχι σαμπάνιες, παίζει τόσο-όσο τον απλό άνθρωπο -αυτοί θα τον θαυμάσουν- λαδώνει έντερο με μεγάλα πλάτερ, όχι τα μικροφτηνά. Υπάρχουν πλουσιότεροι του, αυτούς επιλέγει ως κύκλο, οι καλές γνωριμίες σε πάνε ψηλά. Ντύνεται σαν αυτούς, να περνιέται τέτοιος στους έξω παρατηρητές, έπειτα γλύφει όσα ξερνάνε. Ο Μπουνιουέλ τον είπε επιλοχία. Ούτε λοχίας ούτε λοχαγός. Σκληραφέντης κατωτέρων, υποτακτικός ανωτέρων. Μεσοηγεμονίες.

Ερωτοτροπεί με τη γυναίκα μιμητικά, την περιφέρει στις συγκεντρώσεις ονομάζοντας την «ήρωα» του. Μικραφήγηση υποστηρικτικού ρόλου, αναγνωρίζοντας είδει ενοχικά τις ανοχές της. Ενθαρρύνση να συνεχίσει στο βολικό σχήμα, ασορτί κοινωνικών προδιαγραφών. Αυτή πρέπει να έχει προκομένη δουλειά, κυρίως στο δημόσιο, οπωσδήποτε όχι ηγετικό ρόλο, ή, αναζητήσεις. Παρόμοια εγκλωβισμένη. Έπειτα περφόρμανς ευτυχίας. Περνάμε καλά στα καμαρίνια και αυτό βγαίνει προς τα έξω. Κατά φαντασίαν ευτυχισμένοι.

Η ιδεολογία του ίδια με των ενσωματωμένων, δεν αλλάζει παύλα, ούτε τελεία, συνθηματολογεί, δεν αμφισβητεί, δεν έχει απορίες. Μικροαστός ίσον μοιραία άβουλος. Ψηφίζει στελέχη και φερόμενα φαβορί στις εκλογές, φαντασιώνεται είσοδο στην κεντρική ή έστω πολλούς γνωστούς εκεί, τους ονομάζει «πολύ φίλους του». Καταφέρνει να έχει στον κύκλο του τελικά μόνο δευτεροκλασάτες παρατρεχάμενες γλίτσες, τις νομίζει για σημαντικές προσωπικότητες ή κλειδί εισόδου.

Ο οπορτιουνιστής μικροαστός, αν του προταθεί θέση στο ψηφοδέλτιο άλλου κόμματος, ίσως θεωρήσει τον εαυτό του μεγαλειώδη. Βρίσκει προκαταβολικές δικαιολογίες για το κόμμα που δεν αναγνώρισε την ανερχόμενη προσωπικότητα του, που ξέρει τόσο κόσμο, που αν τον περιλάμβαναν, να δείτε πως θα τα έβαζε όλα σε τάξη.

Τους ανθρώπους τους μετρά με τους κανόνες. Ο μικροαστός είναι ο δικός μου εξόριστος. Ο τρίτος ενικός της παρατήρησης με κάνει να χαμογελώ θλιμένα στη θέα του. Πένθησε έπειτα αδέξια έρωτες που δεν ταίριαζαν στη μεγάλη εικόνα, κρατά λάφυρα τους στις φαντασιώσεις του. Κλείνει την πρόθεση του να το ζούσε, με μια σέλφι με τη σπιτικιά προκομένη σύζυγο. Στην καταληκτική εκδοχή του στα 70, θα κάνει παραδοχές. Θα είναι αργά. Και το πιο απαρηγόρητο, ίσως ο ίδιος να είναι ακόμα ένα ημι-κάτι.

56775655_375120659884858_7861209784400216064_n

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s