Ο έρωτας γεννήθηκε για δύο

home-design

…Κι ούτε που ξέρω αν θα ‘ρθει ξανά το ίδιο.

Μας λέει ο Μάριος αν μας έτυχε να είμαστε ερωτευμένοι με δυο ταυτόχρονα. Στρογγύλεψαν τα μάτια μου. Του απαντώ πως δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω όσους βγήκαν από ένα έρωτα και δυο μήνες μετά μιλούν για έρωτα με κάποιον άλλον. Πως ο έρωτας για να σβήσει, να ξεχαστεί, να γίνει σκόνη, να κρυώσει, να διαλυθεί, να μην σε σκίζει μέσα σου θέλει μεγάλη διαδικασία, εκατοντάδες στάδια και ίσως μια φλασιά μεγάλη. Και μόνο καθαρή η ψυχή ίσως μπορέσει και να ξαναερωτευτεί. Ταυτόχρονα δύο, όχι, όχι όχι.  Δεν ερωτεύτηκες λέει ποτέ, ξέρεις πως είναι ο έρωτας; Ήθελα να τον ρωτήσω το ίδιο. Μπερδέψαμε τις συμπάθειες και την έλξη με τον έρωτα. Εμένα με θυμάμαι που ξυπνούσα σαν παλαβή και σαν τέτοια ξανακοιμόμουν. Το μυαλό ήταν γεμάτο με αυτόν. Έμπαινε στο δωμάτιο και τρέμαν τα πόδια μου και τα μυρμήγκια περπατούσαν στον φάρυγγα μου. Έμπαινε στο δωμάτιο και όλοι γύρω μου ακούγονταν σαν ήχοι κομπάρσων, εξαφανίζονταν. Όλες μου οι σκέψεις ήταν γύρω από αυτόν. Πως μεγαλώνουν τα μάτια του όταν θύμωνα, πως μίκραιναν όταν πηδούσα πάνω του να τον φιλήσω. Πάνε τέσσερα χρόνια που έφυγε και δεν κατάφερα καν να συμπαθήσω κάποιον άλλον. Δεν μου ήρθε ποτέ να πηδήξω πάνω σε κάποιον που καθόταν απέναντι μου και να τον κρατάω κεφαλοκλείδωμα από τον λαιμό. Τέσσερα ανελέητα χρόνια. Τέσσερα αναίσθητα, αχρωμάτιστα, χρόνια. Όσους γνώρισα, όσους πιέστηκα να αγκαλιάσω, να φιλήσω, να χαϊδέψω τα μαλλιά, τους συμπάθησα μα δεν τους λάτρεψα. Τέσσερα χρόνια ψυχανάλυσης κι ακόμα δεν απάντησα πως αυτός κατάφερε να μεταφέρει τον έρωτα αλλού. Τέσσερα χρόνια σκασμένα και μπουχτισμένα από γιατί, από αν και από πως. Γιατί γίνεται να αγαπήσει κάτι άλλο, αν με αγάπησε, πως μπόρεσε, αν με κορόιδεψε, πως μπορούν οι άνθρωποι να πάρουν έρωτα από ΄δω να τον μετακινούν εκεί, γιατί δεν μπόρεσα εγώ. Τον έρωτα αυτό τον ξεπέρασα και μπορώ να πω με σιγουριά πια πως τέλειωσε. Δεν θα γύριζα πίσω γιατί στον έρωτα δεν επιτρέπονται τα δικαιώματα να μπορείς να αγκαλιάσεις κάτι άλλο και μετά να επιστρέψεις αμόλυντος πίσω. Σπάει ο έρωτας. Διαλύεται το ιδανικό. Ξεαγιάζει. Και δεν τον ήθελα πίσω με φθορές και τσακίσματα.

Τέσσερα χρόνια δεν μπόρεσα να στείλω αυθόρμητο μήνυμα σε κανέναν. Με πίεσα πολύ να βρω τον έστω συμπαθητικό και προσπάθησα πολύ, το ορκίζομαι. Να φλερτάρω. Έβλεπα έπειτα πόσο εύκολα μπορούσα να μην απαντήσω ένα μήνυμα, πόσο εύκολα μπορούσα να επιλέξω το κρεβάτι μου να ξεκουραστώ το βράδυ αντί να θέλω να πάω τρέχοντας να βρω τον άλλονε. Και προτιμούσα έντιμα να φύγω από όλα αυτά τα νερόβραστα, με την πρώτη ευκαιρία και με την πρώτη αφορμή. Η ψυχή χωράει έναν αν είναι έρωτας. Η ψυχή στον έρωτα φέρεται με όρους αποκλειστικότητας, δεν έχει ούτε μιλιγκράμ χώρου για κάτι άλλο.

Χθες ήμουν με κάποιους φίλους και τον θυμήθηκαν. Προσπαθούσαν να τον ρίξουν. Νόμιζαν αυτό θέλω να ακούσω. Πως είναι ανέντιμος, δειλός, υποκριτής. Δεν δέχομαι ακόμα τέσσερα χρόνια μετά καμιά άσχημη κουβέντα για αυτόν. Τις επιλογές τις σέβεσαι ακόμα κι αν δεν τις καταλαβαίνεις. Τον σκεφτόμουν όταν γύρισα στο σπίτι. Είχα καιρό να τον σκεφτώ. Πέρασα εκατοντάδες στάδια για να καταφέρω να μην μονοπωλεί το μυαλό μου.  Δεν θυμάμαι την ζωή μας μαζί μα θυμάμαι τα μάτια του και την φωνή του, ακριβώς όπως ακουγόταν όταν με φώναζε με τα υποκοριστικά που με φώναζε. Αλήτη μου, αντάρτη μου, ανθουλούι μου, κουπέπι, βραχνά απαλά, πάντα με μια βαθιά ανάσα να προηγείται που φούσκωνε το στήθος του. Θυμήθηκα τα τελευταία γεννέθλια που μου ευχήθηκε. Ήμασταν ήδη χωρισμένοι, μα ήρθε τυχαία κάπου που ήμουνα. Στάθηκε απέναντι μου στο τραπέζι και χαιρέτησε τους φίλους μου. Γύρισε έπειτα πάνω μου, κι ήμουν σκυφτή, έτοιμη να βάλω τα κλάματα. Ψιθύρισε από απέναντι χρόνια πολλά ανθουλούι μου. Είπα ένα ξεψυχισμένο ευχαριστώ, ούτε που έβγαινε η φωνή μου κι έσκυψα κι έβλεπα τα παπούτσια μου, κι ήταν τα μάτια μου υγρά και δεν ήθελα να με δει, ήθελα να στεγνώσουν για να ξαναγυρίσω πάνω το κεφάλι. Και έκανε ένα γύρο του τραπεζιού, κι άρπαξε απαλά με το ένα χέρι τον λαιμό μου και με το άλλο κεφάλι μου και με έσκυψε στο στήθος του και με φίλησε στα μαλλιά στο μέτωπο και στο σημείο εκεί ανάμεσα στο μάγουλο και το στόμα. Ένιωσα λες και έριξες πίσσα και κολλήσαν τα όργανα μου, τα συκώτια μου, οι πνεύμονες μου. Τα αισθήματα αυτά, όχι δεν μπορείς να τα νιώσεις για δύο την ίδια στιγμή.Μείνε δυο λέπτα μου είπε. Κι έφυγε τρέχοντας από το μαγαζί. Επέστρεψε δυο λεπτά μετά με μια χαρτοσακούλα. Κι ήταν ένα δώρο παραγγελία για μένα. Που είχε στο αμάξι καιρό μήπως με δει. Δεν το άνοιξα. Του πέταξα το τασάκι στο κεφάλι. Γιατί μίλησες στους άλλους και μου είπες μετά χρόνια πολλά; Αν δεν με έβλεπες τυχαία δεν θα μου ευχόσουν ποτέ; Χωρίσαμε και θεωρούσα αυτονόητο πως τους έρωτες δεν τους πετάς σε μαύρες τρύπες. Πως όφειλε να μου πει χρόνια πολλά.

Περνούσε ο καιρός και τα χρόνια πολλά στέλνονταν με ένα τυπικό μήνυμα. Ήρθε το φέτος και τον σκεφτόμουν σήμερα πολύ, γιατί ήθελαν να τον κατηγορήσουν χθες οι φίλοι μου κι εγώ δεν ήθελα. Μακάρι να ήθελα. Ίσως αν τον είχα μισήσει να ήταν όλα πολύ πιο εύκολα. Και σήμερα έχουμε 3 Γεννουαρίου και σπάω το μυαλό μου αν τα γενέθλια του είναι σήμερα ή αύριο. Έχω θάψει τόσα πολλά στο μυαλό μου και μέσα σε αυτά είναι και τα γενέθλια του. Κατάφερα να μην θυμάμαι αν είναι σήμερα ή αύριο. Και να μην θυμάμαι πως είναι να είναι ο εγκέφαλος σου γεμάτος από έναν έρωτα. Μα πέρασαν τέσσερα χρόνια.

Όχι δεν μπορείς να αγαπάς δυο ανθρώπους ταυτόχρονα. Ένας άνθρωπος μπορεί να γεμίσει το μυαλό σου απόλυτα για χρόνια, τόσο που να μην χωράει τίποτα άλλο. Και μπορεί αυτό το πράγμα να μη σου συμβεί ποτέ ξανά ισοδύναμα.

Κι αν έρθει ποτέ έρωτας άλλος, έρχεται όταν η ψυχή είναι άδεια, καθαρή, απαλλαγμένη, αστιγμάτιστη, ξεσκονισμένη κι απολυμασμένη από κάποιον έρωτα παλιό. Όταν έχει χώρο. Χώρος για δύο έρωτες δεν υπάρχει.

 

d1kjqy2

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s