Απελυμάνθη

p1bgo3ptn65fqa6m1hpqiap1c5j1_738x351-696x331

Θυμάστε τον Γιάννη Αγιάνη στους Άθλιους του Ουγκώ τον 18ο αιώνα, που γυρνά στους δρόμους της Γαλλίας πεινασμένος, σπάει μια βιτρίνα αρτοποιείου, κλέβει ψωμί και καταδικάζεται σε φυλακή και σκληρά καταναγκαστικά έργα;

Θυμάστε την ιστορία της Ιχσάντ στην Κύπρο τον 21ο αιώνα που αποκομμένη από κάθε κοινωνική πολιτική, κατηγορείται να έκλεψε παστίτσιο και ζαμπόν;

Αν δεν τη θυμάστε, εδώ να μείνετε, να μιλήσουμε για τον άνθρωπο που κλέβει να φάει, να μιλήσουμε και για αυτόν που δεν κλέβει, αλλά ως φτωχός ή μετανάστης, θα είναι πάντα ο ύποπτος και ο σεσημασμένος.

Ακούω ειδήσεις. Συνελήφθηκε, έκλεψε παστίτσιο και ζαμπόν αξίας €15.

Που είναι αυτή η γυναίκα, γιατί πεινά τόσο ώστε να κλέψει; Ποιος ηλίθιος καταγγέλλει άνθρωπο γιατί έκλεψε φαί αντί να τον ταΐσει; Ποιος κοστολόγησε υλικά παστίτσιου; Που ήταν το παιδί της; Ποιος θα έκανε κάτι γι αυτήν εκεί που ήταν, ανυπεράσπιστη; Όντως έκλεψε; Αν όχι, θα πιστέψουν;

Την βρήκαμε με την Zelia. Έκλαιγε έλεγε δεν έκλεψα, δεν τρώω χοιρινό.

Μπορεί να έχει δίκαιο, μπορεί όχι. Καθόλου δεν με νοιάζει. Κανέναν να μην νοιάζει. Μόνο αν υπάρχει άνθρωπος να πεινά. Αν έχει στήριξη. Αν ήρθε με άδεια εργασίας για μπαρ κι όταν θελήσει να φύγει από αυτή τη δουλειά, δεν του δίνεται άδεια κανονικής εργασίας. Αν δεν μπορεί να δουλέψει, αλλιώς θα συλληφθεί ως παράνομος. Αν τον συλλαμβάνεις προκαταβολικά αφού ο ξένος ή ο φτωχός κρίνεις πως έχει συνεπέστατα κλίση στην παραβατικότητα. Αν ως Δικαστήριο υιοθετείς το αίτημα προσωποκράτησης όταν προκύπτουν συνθήκες αποχωρισμού παιδιού, στέλνοντας το σε στέγη.

Με πήρε ο Φαησάλ που τη φιλοξενούσε: Την ξανασυνέλαβαν, μάλλον έγινε δικαστήριο χωρίς να την ειδοποιήσουν και καταδικάστηκε, δεν ξέρω. Ήρθαν περιπολικά την πήραν, πήραν και το παιδί.

Ψάχνω τέσσερις μέρες. Ίσως την απέλασαν ήδη. Δεν κοιμάμαι, νιώθω να απέτυχα να κάνω κάτι. Τρώγομαι μέσα μου. Θυμώνω.

Αν κανείς κλέψει φαγητό, δεν έχει διαπράξει αδίκημα. Αδίκημα διαπράττει μια πολιτεία που δεν στήριξε. Θέλω να γίνει επισήμανση των αναλογιών. Μου φταίει, ναι, το κράτος που ψάχνει στους ευάλωτους, στους ξένους, με το κλεφτοφάναρο εγκληματίες.

«Έκλεψε πρέπει να τιμωρηθεί» μου είπε ο αστυνομικός, «δεν θα το κάνουμε ζούγκλα, ζούμε σε πολιτισμό». Διπολικός πολιτισμός αγαπητό όργανο της τάξης. Ο πολιτισμός αυτός πρέπει να κάνει μια γενναία αυτοκριτική.

Η δικαιοσύνη με μεζούρα, με τις ανένδοτες απονομές, η προσήλωση στις κοσμιοτάτες διαγωγές που ξεμακραίνει από τον άνθρωπο, που νομίζει πως τα πήγε περίφημα επειδή στειρώνει την κοινωνία από κλέφτες, πόρνες και αλλοδαπούς, που καθηκοντολογεί, που κρατά τσίλιες έξω από σπίτια ευπαθών και μειονοτήτων περιμένοντας στη γωνιά να δικαιώσει τις ρατσιστικές καχυποψίες, είναι η αμακιγιάριστη αλήθεια μιας αστικοδημοκρατίας ταξικής και μόνος ως τέτοια θριαμβεύει.

Η αστυνομία περηφανεύεται πως παρήγε δίκιο, κι «έσωσε» την κοινωνία, η γυναίκα φυλακή και το παιδί σε μια στέγη, αποθήκη παιδιών. Πολιτισμός δύο όψεων. Σαν να είσαι σε ένα μαγαζί που κάποιος τραγουδά τον έρωτα και κάποιος την ματαίωση του δικού του.

Αυτό εδώ δεν είναι ένα βαρύ περιγραφικό για να μας αγγίξει.

Είναι μια άκαμπτη δικαιοσύνη που σπαταλιέται ανισόνομα. Όταν πολεμάς την κλοπή φαγητού αντί την πείνα, οι θεσμοί βγαίνουν χαμένοι. Υπηρετείς το γράμμα μα όχι το πνεύμα του Νόμου.

Κλείνεις τον φάκελο, βάζεις σφραγίδα «Κοινωνία απελυμάνθη», κοιμάσαι ήσυχος (;)

Τα άνθη… του κακού

44933429_2214269972184443_2216241465909051392_n

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s