e7f00335755782784f79b10fe12f6b43

 

Καμία φορά και κανένα καιρό, δεν υπήρξε κανένα κορίτσι που ήθελε να γίνει δράκος. Μα έγιναν πολλές.

Μια φορά κι ένα καιρό υπήρξαν πολλά κορίτσια που ήθελαν να γίνουν πριγκηπέσες. Έγιναν αρκετές.

Πολλές φορές σε πολλούς καιρούς ήθελαν και δεν ήθελαν να γίνουν μάγισσες και μητριές. Ήθελαν δεν ήθελαν, η ζωή τις έκανε έτσι με όσα τους έδωσε, που κάποιες έγιναν.

Σε όλες τις φορές και σε όλους τους καιρούς όλα τα κορίτσια, όλων των ειδών, ήθελαν απλά επιστροφή αγάπης και συντροφικότητα.

1186979_Jasmine

Όλα τα παραμύθια της λοβοτομής όλων των εποχών έχουν στον Α’ ρόλο του σκριπτ τα κορίτσια αλλά ποτέ δεν θα πάρουν το Όσκαρ, γιατί τις εντυπώσεις κλέβει ο πρίγκιπας ο δυνατός που κάνει την φαντασμαγορική εμφάνιση.

Μα ποιος είπε ότι τα αγόρια σε κάθε φορά, σε κάθε καιρό, σε κάθε παραμύθι δεν ήθελαν το ίδιο; Δεν σώζουν τα κορίτσια, τις πριγκηπέσες οι πρίγκιπες, δεν παντρεύονται και αποκαθιστούν τις κακές μητριές. Αφού κι οι ίδιοι σώζονται και περισώζουν προσωπικές ευτυχίες. Κι αφού πάντα το κάστρο ανήκει στο κορίτσι. Ο πρίγκιπας, έχει δύο μόνο επι-προσόντα. Ως μέσο διαφυγής από την αδιάφορη νηνεμία το άλογο- και το σπαθί.

Στο βασίλειο των κοριτσιών, καλών και κακών, υπάρχουν συνήθως πολλά άλογα, πολλά σπαθιά κι ιππότες μα υπάρχουν μόνο για να προστατεύουν την κοινωνική οικογενειακή άμεμπτη ζωή.

Το αγόρι είτε έρχεται από τους αγρότες της κοινότητας του βασιλείου, είτε από το δίπλα βασίλειο, μπουκάρει γιατί ψάχνει κι αυτό αγάπη. Αυτό ας μην το αλλάξουμε στα παραμύθια. Ας συνεχίσει ο πρίγκιπας να κάνει εντυπωσιακό entrance.

Να διευκρινιστεί στο σενάριο όμως κάτι. Η πριγκηπέσα, ακόμα κι η αφελώς κακώς εννοούμενη κακιά μητριά, δεν είναι αδύναμη.

Ας ξεκαθαρίσουμε αυτό στο παραμύθι μας. Όλα αυτά -να σωθεί, να πολεμήσει τον εχθρό, να προστατευθεί από τον δράκο, να πάει ιππασία- μπορεί να τα κάνει και μόνη της. Ας φάει χαστούκι αυτό το παραμύθι. Απλά δε θα ‘ναι τόσο ωραία.

7499a7341f19a9072574dc3f84b99464

Κεφάλαιο Ω

Τούτη τη φορά και τούτο τον καιρό υπάρχει ένα κορίτσι, όμοιο στα ζητούμενα με πολλά, που έχει μηδενίσει την δηθενιά του «έζησαν αυτοί καλά» με το οποίο λήγει το υποβαλλόμενο κλισέ παραμύθι, και πατά το «The end» την στιγμή που έχει τελεστεί το μυστήριο του γάμου. Αυτό το κορίτσι δε θέλει να ζήσει αυτό καλά και εσείς καλύτερα. Θέλει το καλύτερα. Θέλει τον ιππότη που μένει ιππότης και στον Β’ τόμο τον αδιάδοτο. Μετά το hangover του after party του μυστηρίου.

Θέλει έναν ιππότη που δεν πάει ιππασία στα δίπλα βασίλεια μόνος, ούτε γκαστρώνει στα κρυφά την απροστάτευτη μαμού με το κλισέ πλασάρισμα της εξουσίας που γοητεύει.

Θέλει έναν ιππότη που δεν θα κοιμάται 3 χρόνια μετά σε ξεχωριστή κρεβατοκάμαρα στο κάστρο. Που δεν χρησιμοποιεί το κορίτσι για βόλτα με τις ακριβές άμαξες για να περιφέρονται μόνο στον κοινωνικό κύκλο του βασιλείου ως το ατσαλάκωτο υπερπαραγωγή ideal ζευγάρι. Θέλει έναν ιππότη που δε γίνεται βάτραχος στα επόμενα φιλιά. Θέλει έναν ιππότη ο οποίος δε θα της λέει 3 χρόνια μετά τα πρώτα μέλια, «Τι κάνεις εσύ στη ζωή σου, είσαι καλομαθημένη, μια πριγκηπέσα ήσουν πάντα, δεν ξέρεις να κάνεις τίποτα» και να την μειώνει.

Θέλει έναν ιππότη που θα τη φιλά στο μέτωπο όταν κοιμάται να γιάνουν όλα, όπως τότε που έτσι τον γνώρισε και της έλιωσε τα μέσα της. Θέλει έναν ιππότη που θα ξυπνά και θα της λέει «Κουκλάρα μου, τι θα κάνουμε σήμερα;» Θέλει έναν πρίγκιπα που θα ζηλεύει και λίγο και δε θα της φέρεται λες και την βρήκε στα αζήτητα. Αλλά δε θα παρανοεί και να της καταλογίζει 7 ταυτόχρονους νάνους και να την μειώνει.

Θέλει έναν ιδεολόγο ιππότη που θα παλεύουν μαζί να μην υπάρχουν αδικίες στο βασίλειο, που δε θα θέλει σαν κι αυτή, να πεινά κανείς γύρω τους, που θα υποδέχονται μαζί με δομές και αγάπη υπηκόους από ξένα βασίλεια που έζησαν πόλεμο, που θα κοιτούν την παιδεία των παιδιών του βασιλείου, που θα παλεύουν κάθε μέρα μαζί να φτιάξουν νόμους που θα προσφέρουν αξιοπρέπεια και ποιότητα ζωής στους γύρω τους.

Που η ποιότητα χαρακτήρα που της έδειξε στην αρχή δε θα αποδειχτεί μούφα αφού την δέσει. Που θα χαϊδεύουν στο κεφάλι τους δράκους για να ανοίγει η ψυχή τους και θα γίνονται καλοί και μέρος της κοινωνίας. Που θα κατανοούν την ιστορία που κρύβει η μητριά. Και θα της θεραπεύουν τον ψυχισμό της που στρέβλωσε. Θέλει έναν ιππότη που αυθόρμητα θα σπάει το πρωτόκολλο και θα της δίνει φιλιά δημόσια. Που θα κάνουν όμορφα πάρτυ για όλους για να φλερτάρουν κι οι άσχημες αδερφές.

Που δε θα την κλείσει στο κάστρο αλλά θα γυρνούν μαζί τα ξένα βασίλεια αλλά και τα χωραφια και θα της δίνει νέα εμπειρία αρουτίνιαστη. Που δε θα δαγκώνει ξένα μήλα. Θέλει έναν πρίγκιπα που θα έχει φίλους. Που είναι οι φίλοι του πρίγκιπα στα άλλα παραμύθια;

Δε ξέρω γιατί σας μοιάζει ότι καταρρίπτει κάθε φεμινιστική αρχή αυτό το παραμύθι. Έχετε λάθος. Το χάδι και το ντάντεμα είναι δείγμα αγάπης κι όχι απόδοσης αδυναμίας κι ανεπάρκειας. Δείχνει δυο ανθρώπους ίσους κι ισοδύναμους δίπλα ο ένας στον άλλον που αλληλοθαυμάζονται. Κι αυτό είναι ότι πιο φεμινιστικό.

Αν και το σκριπτ εδώ μιλά για αγάπη κι όχι για πάλη των δύο φύλων. Αυτήν που σίγουρα έχει ο Β’ τόμος των άλλων παραμυθιών, που έχουν στα πίσω ράφια οι εκδότες και κρύβουν με τακτ πίσω από το «έζησαν αυτοί καλά». Τα καλά τους τα καλάμια. Τα λαβ στόρις θέλουν κόκκινο. Κι όχι ροζ. Και κυρίως δε θέλουν άχρωμα μπεζ.

Η πριγκηπέσα αυτή, είναι σαν ταύρος. Δε σηκώνει κεφάλι αν δεν της δείξεις κόκκινο. Σε κάθε άλλη περίπτωση, το σκριπτ ετούτο, θα μπει συνοπτικά με άλλες προξενεμένες μπεζ σελίδες, στο πίσω μέρος των ανέκδοτων κι αδιάβαστων wanna be παραμυθιών, στη συρταριέρα με τα φυλαγμένα της γοβάκια.

images (3)

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s