12107050_10204672391239772_6215450787526323342_n

Πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός.. 3 χρόνια ήδη! Τηλέφωνο από τη Νικολέττα μεσάνυκτα, έλα να ξαπλώσεις εδώ να προσέχεις τη Βερόνικα, κοιμάται ήδη, πάμε να γεννήσουμε. Εγώ μιας ώρας χωρισμένη από τον μεγάλο έρωτα, κλαμένη να βλέπω το μέλλον μπροστά αδειασμένο. Πάω κάθομαι στο σπίτι της. Η Βερόνικα ξυπνά χαράματα ενστικτωδώς κλαμένη, να προσπαθώ να της εξηγήσω που είναι η μάμα. Στο βάθος ο Όσκαρ το νεογέννητο λαμπρατόρ τους να γαβγιζει μέσα στα ξημερώματα ακατάπαυστα, η Βερόνικα να πηγαίνει να του ανοίξει να παίξουν κι ο Όσκαρ να χέζει σε όλο το σπίτι, εγώ 3 το πρωί χαρτομάντηλα χλωρίνες σφουγγάρίστρες.

Τηλέφωνο στη μάνα μου. Γέννησε η Νικολέττα; Φωνές από πίσω η Νικολέττα να σφίγγεται. Ήταν το απόλυτο χάος. Σε λίγη ώρα γέννησε. Εξι το πρωί μπήκαμε στο αυτοκίνητο με την Βερόνικα να πάμε. Εγώ χαμένη. Μου έδωσαν το μωρό στα χέρια. Έβλεπα και δεν ήξερα τι να νιώσω. Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Ερμής για μένα είναι κάτι ξεχωριστό. Ήταν το μήνυμα που μου έστειλε η ζωή ότι η ζωή ξαναγεννιέται, ο ήλιος ανατέλλει, πως τα ρημάδια βρίσκουν τρόπο να ξανακτιστούν, πως οι μέρες αλλάζουν, η ζωή προχωρά. Η 26η Γεννάρη δεν θα καθοριζόταν ως μνήμη φτιαγμένη από ότι έφυγε και χάθηκε αλλά απ’ τον Ερμή που ήρθε. Για αυτό κάθε φορά που κάθομαι στον καναπε κι έρχεται και ξαπλώνει μέσα στην αγκαλιά μου, κάθε φορά που λέει, Είναι δική μου η Ανθή, παίρνω πίσω όλη τη χαμένη αγάπη και νιώθω πόσο ξεχωριστός θα είναι πάντα για μένα. Χρόνια πολλά και όλα πανέμορφα να είναι στον κούκλο μου, το φως μου, την ανατολη μου.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s