aristeia1

Χθες ήταν η αποφοίτηση του μικρότερου μου αδερφού από το λύκειο. Και εννοείται έκλαιγα και περηφανευόμουν και καμάρωνα σαν γραφική μεγάλη αδερφή, και καταχειροκρότησα τις διακρίσεις του, το αριστείο του, τη διάκριση ήθους και επίδοσης, την διάκριση στον Ευρωπαικο διαγωνισμο, το κερδισμένο ταξίδι στο Στρασβούργο μπλα μπλα…το βραβείο του μαθητή με τη μεγαλύτερη προσφορά στο σχολείο, το βραβείο μουσικής (τα οποία 2 τελευταία βίωσα ως πολύ πιο σημαντικά για τον άνθρωπο που διαμορφώνουμε. Δε θα χαιρόμουν το ίδιο αν μεγαλώναμε ένα απλό σπασίκλα χωρίς άλλα ταλέντα, χωρίς συμμετοχή, χωρίς κοινωνικές ευαισθησίες). Όμως συγκινήθηκα και χειροκρότησα εξίσου τα δύο παιδιά που βραβεύτηκαν για την προσφορά τους στην ειδική μονάδα (και βοηθούσαν κάθε μέρα τα παιδιά με ειδικές ανάγκες και ξεχωριστές δεξιότητες, στην ένταξη και συμμετοχή τους σε όλες τις δραστηριότητες). Το ίδιο και αυτά που διακρίθηκαν στα καλλιτεχνικά και στα αθλητικά, κοκ. ή που αποφοίτησαν με όλες τις προσπάθειες τους.

Έφυγα με ένστικτα ανακούφισης για το μέλλον και τη συνέχεια μας για την πολύ καλύτερη πάστα απο εμάς παιδιών που μας διαδέχεται.

Όταν αποφοιτούσα εγώ, οι συμμαθητές μου γιουχάιζαν τους άριστους και τους φώναζαν φυτά και σπασίκλες.

Χθες, σε κάθε όνομα που ακουγόταν, ολόκληρη η τάξη του συγκεκριμένου παιδιού φώναζε δυνατά μπράβο περήφανη, χειροκροτούσε δυνατά και έβγαζαν επιφωνήματα επιβράβευσης. Γιατί τα σημερινά παιδιά -αυτά που κακώς παραμένουν ανώνυμα- αναγνωρίζουν χωρίς ανταγωνισμούς ίσως, την αξία της παιδείας, της μόρφωσης, των επενδυμένων λεφτών των γονιών σε μια εποχή λιτότητας, των κόπων που καταβάλουν, πολύ περισσότερο από ότι καταβάλλαμε τότε εμείς, της στέρησης της παιδικότητας και της αλάνας, της πρόωρης ωρίμανσης. Και η διάκριση του κάθε παιδιού αντιμετωπιζώταν σαν μια επιβεβαίωση επιπέδου και ποιότητας για το σχολείο που αποφοιτούσαν κι επιβράβευσης του συμμαθητή τους στην “κερδισμένη κούρσα” . Και κυριότερα της αγάπης μεταξύ τους. Και γι αυτό τον λόγο τα παιδιά αυτά δεν έπρεπε να μείνουν ανώνυμα σε μια αποφοίτηση που τους αφορούσε… Χάρηκα το δέσιμο με τον πρώην διευθυντή τους που τον χειροκρότησαν όρθιοι αυθόρμητα μόνοι τους. Και την αμεσότητα στις σχέσεις τους με τους καθηγητές τους.

Τα παιδιά αυτά όλα και το καθένα ξεχωριστά προμηνύουν σπουδαίες κοινωνίες. Και αν κάποιος κομπλεξικος ξαναπεί οτι η γενιά αυτή δεν έχει υπόθεση.. σόρρυ, δεν έχει υπόθεση.
People who criticise the new generation forgot who raised them.

Για τον Ανδρέα νιώθω χρόνια τώρα σαν γύφτικο σκεπάρνι. Ένιωσα χειρότερα από αυτόν, όταν διαπίστωσε ότι δεν έγραψε στα πλαίσια των σύνηθων δυνατοτήτων και των κόπων του στις προεισαγωγικές. Το να θεωρεί κάποιο παιδί το δεκαενια και δύο βαθμό παγκυπρίων εξετάσεων σε ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα που ακόμα ψάχνει ταυτότητα, προσωπική αποτυχία, μιλά για ψηλούς πήχεις κι αξιώσεις (κι εύχομαι μέσα μου αυτό να μη μεταφράζεται σε πιεστικές και ψηλές απαιτήσεις ή προσδοκίες που τον βαρύναμε, προσωπικα, οικογενειακά ή σαν κοινωνίες). Κι οι ιατρικές σχολές και όλες οι επιστήμες να νιώθουν περήφανες που θα υποδεχτούν στους κόλπους τους αυτά τα παιδιά. Ακόμα κι αυτά με τους πιο χαμηλούς βαθμούς, που έχουν ξεχωριστή προσωπικότητα και άλλες δεξιότητες.

Συγχαρητήρια στα παιδιά που αποφοίτησαν γενικά, συγχαρητηρια σε αυτά τα παιδιά που με προβλήματα, αδυναμίες, μαθησιακές δυσκολίες ή χωρίς μνειες βραβείων, έκλεισαν επιτυχώς ένα κύκλο ζωής παρά τις εκπαιδευτικές αδυναμίες του. Πιο πολλά συγχαρητήρια για τους γονείς που δεν είχαν τη δυνατότητα να στέλνουν τα παιδιά τους φροντιστήρια παρά το αναγκαίο τους για την πλήρωση στο σχολικό κενό της ελιτίστικης διδασκαλίας. Ή που τα έστελναν στο σχολείο χωρίς χαρτζιλίκι και ακριβές βαλίτσες, αλλά τα είδαν χθες να αποφοιτούν και να φεύγουν με μια βαλίτσα γνώσεις. Οσα παιδιά από αυτά προέρχονται από μονογονεικες οικογένειες και δυσκολεύονται πραγματικά οικονομικά και δεν μπορούν να πάνε στα Πανεπιστήμια της Ελλάδας, Αγγλίας κλπ, να επικοινωνήσουν μαζί μου με ένα inbox. Στον Σύνδεσμο μονογονεικών οικογενειών ενδεχομένως να καταφέρουμε να εξασφαλίσουμε τις σπουδές τους σε κάποιο από τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια της Κύπρου με υποτροφίες ολικές ή μεγάλου ποσοστού κάλυψης στα δίδακτρα όπως καταφέραμε και σε προηγούμενες χρονιές. Το ίδιο και μικρότεροι μαθητές που προέρχονται από μονογονεικές οικογένειες με οικονομικές δυσκολίες και χρειάζονται φροντιστήρια.

Βίντεο: Η αποφοίτηση του Ανδρέα που είναι ο καλύτερος με διαφορά όλων μας στο σόι, σε κάθε πτυχή μας, προσωπικότητας, ψυχής, συγκρότησης και χαρακτήρα. Και χαίρομαι για τους γονείς που έχουμε που μας θυμίζουν την εξέλιξη που πρέπει να διεκδικούμε δίκαια και ταπεινά και που ο Antreas το υιοθέτησε πιο καλά από όλους μας.

Dr Ανδρέας Ερμογένους loading….

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s