Τα μεταθανάτια συλλυπητήρια δεν ανακουφίζουν κανέναν.

Όταν χάνονται άνθρωποι, περιουσίες και φυσικές ομορφιές που εμείς για όσο είμαστε εν ζωή δε θα προλάβουμε να δούμε να αποκατασταθούν (και τις οποίες οι επόμενοι ελπίζουμε και να μην τις δουν αντικατεστημένες με μπετόν) λόγια δεν έχει.

Δε μπορούμε πια να μιλάμε για δάση επαρκέστατα προστατευμένα σε όλα. Απέναντι σε όλα, εκτός από τον Εμπρηστή (τον οποίο ταυτίζουμε εννοιολογικά με τον από μηχανής διάβολο, που δε μπορούσαμε να προβλέψουμε).

29-620

Η δομή και η κουλτούρα του Περίπου φταίει και έφτυσε κάρβουνο. Η επανάπαυση στη νοοτροπία για κάποια αόρατη ή αόριστη καλοτυχία, δε θα κινήσει ποτέ τα νήματα της απουσίας πρόβλεψης. Η πρόληψη πρέπει να υπάρχει και για το απρόβλεπτο. Το κακόβουλο. Το ακραίο.

cf84e1bdb8-cebaceb1cf81cebaceb9cebdcebfceb3cf8ccebdcebfcebd-e1bc80cebacf81ceb9cebbceb1cebcceafceb4ceb9cebfcebd-cf83cf84e1bdb0-e1bc902

Η δημιουργία συνείδησης και κουλτούρας στους ίδιους μας, στα παιδιά μας και στην κρατική οργανωτική μηχανή και την παιδεία είναι η πρώτη επένδυση. Και μετά η επένδυση σε εξοπλισμό σε αυτά που είναι οι πραγματικοί κινδύνοι.

Όταν φτάνουμε στον ηρωισμό σημαίνει ότι απωθέσαμε τα όπλα μας στην τύχη, στο “έχει ο Θεός” και στην γαμημένη κουλτούρα του “Θα τα βολέψουμε”.

hqdefault

Προσωπική μου γνώμη είναι πως η λογική του “ξινίζω τα μούτρα μου” στην πρόταση της Τ/Κ βοήθειας, επειδή το 2010 δεν δέχτηκαν την βοήθεια μας για απόσβεση του Πενταδακτύλου (ή ότι άλλο επικαλεστήκαμε που στα αφτιά μου ακουγόταν σαν τους ανευ προσδιορισμού ήχους των κομπάρσων στις ταινίες) είναι επιεικώς αδικαιολόγητη. Η αποτροπή του κινδύνου για απώλεια ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΙΑΣ ανθρώπινης ζωής έπρεπε να είναι ο ΜΟΝΟΣ γνώμονας απόφασης. Και δεν ήταν η ώρα για εθνικά νάζια.

%ce%b5%ce%bc%cf%80%cf%81%ce%b7%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%82-ixnos

Άχαρη συζήτηση στην ώρα την κακή που ήδη έφερε το απόλυτο των καταστροφών και των χειρότερων ενδεχόμενων φόβων.

Ξέρουμε πως αυτό το ολοκαύτωμα, μα κυρίως ο θάνατος των πυροσβεστών, είναι η επιθανάτια πλάκα και το ρέκβιεμ των ένστικτων ευθύνης και όσων άλλων θα έπρεπε να μας χαρακτηρίζουν.
Κάθε χρόνο -σε ένα τόπο με ψηλές θερμοκρασίες κόκκινου συναγερμού- όλες οι αντιπυρρικές περιόδοι στιγματίζονται από φωτιές.

Το αποτέλεσμα, η εκτίμηση και η αξιολόγηση για τον βαθμό επικινδυνότητας μιας πυρκαγιάς δε μετριέται στο τέλος ή μετά από αυτήν.

%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%b8%ce%b7%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%cf%83%ce%b5-%cf%84%ce%bf%ce%b9%cf%87%ce%bf%cf%85%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%ce%b5%cf%87%cf%89%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%bc%ce%b5%ce%bd%ce%b7

Τώρα ο απολογισμός σούμαρε. Το αποτέλεσμα γράφει αποκαίδια.

Τελικά κινδυνεύουμε από πυρκαγιές;
Ή είμαστε “καμένοι” από χρόνια εδώ;

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

 

 

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s